Duurzame inzetbaarheid

In het Financieele Dagblad van 17 april 2014 las ik een artikel over de mobiliteit van oudere werknemers op de arbeidsmarkt. De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) heeft in een rapport over de Nederlandse arbeidsmarkt gesteld dat de mobiliteit van oudere werknemers in Nederland ver achterloopt bij die van andere Europese landen.

Deze zin triggerde mij en de gedachte aan duurzame inzetbaarheid kwam bij mij op. Bedrijven krijgen te maken met veroudering van de werknemers en hebben moeite om goed geschoolde jongeren aan te trekken. Vreemd eigenlijk als je leest dat de jeugdwerkloosheid enorm is. De pensioenleeftijd is al verschoven van 65 naar 67 jaar en wie weet wordt deze nog verder opgeschroefd. Dit betekent dat werknemers die voorheen met de VUT of pensioen gingen nu langer in het arbeidsproces blijven. Niet iedereen kan dit geestelijk of fysiek aan.

Duurzame inzetbaarheid gaat over de mate waarin werknemers gezond, productief en gemotiveerd kunnen werken binnen of buiten de organisatie. Het betreft hier een samenspel tussen de werkgever en de werknemer. De werkgever moet duidelijk maken (een visie hebben) wat van de werknemers wordt verwacht in de toekomst en welke randvoorwaarden hij daarvoor creëert. Zoals vitaliteitstrainingen, coaching en andere trainingen. En van de werknemers wordt verwacht dat zij zelf het eigenaarschap van hun loopbaan nemen. Dat betekent dat zij zich moeten blijven ontwikkelen, zelf initiatieven nemen. Een goede communicatie tussen werkgever en werknemer is hierbij uitermate belangrijk .

Lang blijven zitten in een functie omdat het zekerheid geeft is geen eigenaarschap nemen. In deze huidige tijd is het een schijnzekerheid. Zeker voor oudere werknemers is het van belang om eigenaar te blijven van de eigen loopbaan. Als kennis en vaardigheden verouderd zijn, wordt het moeilijk om na ontslag opnieuw aan de slag te komen. Het is belangrijk aantrekkelijk te blijven voor de arbeidsmarkt.

Ik weet dat dit in theorie heel mooi klinkt. De praktijk is weerbarstiger. Duurzame inzetbaarheid staat nog niet op de agenda van veel werkgevers. De redenen hiervoor weet ik niet maar naar mijn idee is het een must. Zowel als werkgever en werknemer vergroot je je aantrekkelijkheid op de arbeidsmarkt.

Zal het zijn onbekend maakt onbemind?

 

Leave a Comment